Search

Agapecasa i innowacyjny kunszt Angelo Mangiarottiego

Agapecasa incas_table_tthe_mangiarotti_collection_agapecasa_pointofdesignpl

Agapecasa i Angelo Mangiarotti to duet automatycznie kojarzący się z ikonami designu, które powstały dzięki wieloletniej współpracy marki z włoskim architektem i designerem.

Udane połączenie funkcjonalności i estetyki jest zwykle niezawodnym miernikiem do analizowania dobrego projektu, ale być może ostatecznym papierkiem lakmusowym jest próba czasu, aczkolwiek taka, którą można zastosować tylko retrospektywnie. Niezależnie od tego, jakie kryteria wybierzesz, dzieło nieżyjącego już włoskiego architekta i projektanta przemysłowego Angelo Mangiarottiego, którego setna rocznica urodzin przypada w tym roku, nie tylko ilustruje, jak wygląda dobry design, ale także w jaki sposób uosabia ponadczasowość, zarówno koncepcyjnie, jak i praktycznie. Projekty Mangiarottiego, mistrza dwudziestowiecznego włoskiego designu, są zdecydowanie modernistyczne w swojej prostocie i praktyczności, ale jednocześnie bardzo eksperymentalne i oryginalne, co czyni je paradygmatem współczesnego designu i nowatorskiego etosu nawet dekady po ich zaprojektowaniu.

Jeśli nie jesteś zaznajomiony z trwałym urokiem i niezrównaną oryginalnością twórczości projektanta, nie szukaj dalej niż Agapecasa, wyjątkowa współpraca między Studio Mangiarotti i wiodącą włoską firmą łazienkową Agape, pozwala poznać wybór najsłynniejszych projektów mebli Mangiarottiego. Kolekcja Mangiarotti, składająca się z krzeseł, stołów, regałów i pojemników projektowanych przez cztery dekady, począwszy od połowy lat 50. XX wieku, w tym Eros, marmurowy stół bez łączeń, który zachwyca od pierwszego wejrzenia, ukazując wyjątkowe podejście do stylu, formy i konstrukcji, a także wiele mówi o tym, dlaczego jego dziedzictwo jest tak duże w międzynarodowej społeczności projektantów – nie wspominając o tym, że stanowi ostateczną listę życzeń dla miłośników projektowania.

Stół Eros, The Mangiarotti Collection, Agapecasa © Agape
Portret Ritratto Angelo Mangiarotti © Agape

Sześć dekad designu Mangiarottiego

Rozciągająca się na ponad sześć dekad kariera Mangiarottiego w kilku dyscyplinach to niezwykła historia eksperymentów, kreatywności i rzadkiej wizji, która czyni go prawdziwym człowiekiem renesansu. Choć z wykształcenia architekt, był też urbanistą, inżynierem – na początku lat 60. zrewolucjonizował systemy budownictwa prefabrykowanego – przełomowy projektant przemysłowy i utalentowany rzeźbiarz; wykładał również na kilku uniwersytetach i opublikował liczne książki o projektowaniu i architekturze. Niezależnie od roli architekta, inżyniera, projektanta czy artysty, jego podejście do projektowania zawsze opierało się jednocześnie na płynności i matematyce. Z ducha modernista, Mangiarotti był zdecydowanym zwolennikiem rygorystycznego funkcjonalizmu, hołdującego racjonalistycznym zasadom czystości linii i prostoty konstrukcji, będąc jednocześnie artystą wysoce intuicyjnym o wyjątkowym oku, który zawsze dążył do elegancji i piękna.

 

Dla Mangiarottiego, chociaż funkcja była w centrum wzornictwa przemysłowego, rzemiosło również odgrywało dużą rolę. Zafascynowany materiałami i ich właściwościami, badał ich walory dotykowe i formalne, bawiąc się ich ciężarem i objętością oraz przesuwając konwencjonalne granice. Oparty na przełomowych pomysłach i innowacyjnych technikach, w rękach Mangiarottiego marmur staje się lekki, żelazo emanuje zmysłowością, a drewno wydaje się poruszać swobodnie, nadając jego dziełom wyjątkową rzeźbiarską obecność, której często brakuje w modernistycznym designie końca XX wieku.

 

Stół Compensato, The Mangiarotti Collection, Agapecasa © Agape

Eksperymentalny design dla Agapecasa

 

Opracowany na podstawie oryginalnych rysunków i modeli Mangiarottiego, każdy element kolekcji Agapecasa został dokładnie przeanalizowany i zaktualizowany przez uznanego architekta, projektanta i współzałożyciela Agape, Giampaolo Benediniego, aby dostosować się do dzisiejszych standardów jakości, wytrzymałości i bezpieczeństwa. Kolekcja Mangiarotti, obejmująca dzieła z lat 50., 60., 70. i 80., ożywia najbardziej niezwykłe projekty projektanta, a także służy jako retrospektywa kariery.

W połowie lat pięćdziesiątych Mangiarotti zaczął eksperymentować ze sklejką, kształtując cienkie warstwy w zakrzywione formy, aby zwiększyć sztywność, dając siłę i stabilność lekkim konstrukcjom. Seria stołów Compensato, która wyewoluowała z tych eksperymentów, jest innowacyjnym podejściem do skandynawskiego wzornictwa z połowy stulecia i do dziś imponuje swoim opływowym minimalizmem i kompozycyjną precyzją.

Innym popularnym projektem z tego samego okresu, który jest przykładem ponadczasowości pracy Mangiarottiego oraz jego nacisku na funkcjonalność i wszechstronność, jest Cavalletto, modułowy regał w całości wykonany z drewna. Opatentowany ponad pięćdziesiąt lat temu, posiada kozioł w kształcie odwróconej litery „V”, który umożliwia sztaplowanie półek za pomocą prostego połączenia grawitacyjnego. Cavalletto, wykonane z wielowarstwowej topoli z możliwością wyboru naturalnego, brązowego lub ciemnego wykończenia, jest teraz dostępne również w wersji ławkowej, którą można łączyć z regałami.

Mangiarotti ponad grawitacją – ikona Agapecasa

Połączenia grawitacyjne znalazły swoje najbardziej odważne i wyrafinowane zastosowanie w 1971 roku dzięki serii marmurowych stołów Mangiarotti, które eliminują potrzebę jakichkolwiek połączeń lub śrub. Po użyciu tego materiału kilka lat wcześniej na swoim stole M, solidnej, ale wyważonej rzeźbiarskiej konstrukcji, marmur znajduje swoją apoteozę w jego stołach Eros, gdzie podstawa jest utrzymywana na miejscu przez ciężar blatu. Zaprojektowana w różnych formach i rozmiarach, każda z własnym specyficznym połączeniem grawitacyjnym, seria stanowiła szczyt badań Mangiarottiego nad meblami modułowymi.

Po Eros, w 1978 roku, pojawiły się Incas, seria stołów, w których okrągłe blaty i stożkowe nogi Erosa zamieniono na prostokątne blaty i nogi w kształcie ściętej piramidy, a następnie Eccentrico w 1979 roku, kultowa kompozycja z eliptycznym blatem osadzonym asymetrycznie w pochyłej, cylindrycznej nodze, która uczyniła Mangiarottiego supergwiazdą designu. Później był Asolo w 1981 roku, którego nogi w kształcie trapezu mają tę samą grubość, co prostokątny blat. Wszystkie cztery serie są teraz dostępne w oryginalnym białym marmurze Carrara, szarym Carnic i czarnym marmurze Marquinia, a także w dwóch nowych wersjach z zielonego marmuru Alpi i Emperador. Tymczasem seria stołów More z 1989 roku, ostatnio zaprojektowana część kolekcji, ma połączenia grawitacyjne i łączy blaty z marmuru lub sklejki z czterema stalowymi nogami.

Stół Eros i krzesło Club 44, The Mangiarotti Collection, Agapecasa © Agape

Marmur – ulubiony materiał Mangiarottiego

O trwałej fascynacji projektanta marmurem świadczą jego modułowe regały Loico, system cylindrycznych, układanych w stosy marmurowych elementów nośnych oraz Clizia, wijące się, wspornikowe siedzisko zaprojektowane w 1990 roku, którego monolityczna forma przeczy skomplikowanemu projektowi i skomplikowanemu procesowi produkcji. Siedzisko jest wykonane z jednego bloku marmuru, wyrzeźbionego chirurgicznie przez maszyny sterowane numerycznie w taki sposób, aby jednocześnie stworzyć dwa krzesła, redukując odpady do minimum.

Uzupełniając kolekcję, krzesło TRE 3 łączy drewno i skórę z minimalną sylwetką, fotele Club 44 nawiązują do kształtu V systemu Cavalletto, a stół SK207 z 1959 r. ma stożkową podstawę z brązu wykonaną starożytną techniką odlewów woskowych, podobnie jak wazony z brązu CAP53, które zostały pierwotnie zaprojektowane w 1962 roku. W każdym przypadku przebija oryginalność i ponadczasowość etosu projektowania Mangiarottiego, podobnie jak charakterystyczne cechy Agape, takie jak elegancja, eksperymentowanie i jakość.

Stół Incas i krzesła Tre3, The Mangiarotti Collection, Agapecasa © Agape

Zobacz także:

Agape, sanktuarium dla duszy i ciała

Write a response

Dodaj komentarz

Twój adres e-mail nie zostanie opublikowany. Wymagane pola są oznaczone *

Close
© Copyrights by Point of Design
Close