Dzisiaj Międzynarodowy Dzień Kobiet, a wydawnictwo Hatje Cantz przygotowuje się do wydania nowej książki. „Kobiety w architekturze” to hołd dla niesamowitych kobiet-architektek przeszłości, teraźniejszości i przyszłości. Najnowsza książka niemieckiego wydawnictwa Hatje Cantz nawiązuje do bardzo potrzebnej obecnie debaty na temat roli kobiet w architekturze.
Nowy tytuł dociera do wielu krajów na całym świecie i obejmuje 36 postaci. Wszystkie bohaterki to kobiety o międzynarodowej sławie, które odcisnęły piętno na świecie architektury. Mowa tu między innymi o Odile Decq, Elke Delugan-Meissl, Manuelle Gautrand, Annette Gigon, Itsuko Hasegawa, Anna Heringer, Anupama Kundoo, Lu Wenyu, Dorte Mandrup, Farshid Moussavi, Carme Pinós, Kazuyo Sejries, Annabelle Selldorf i Nathalie de Varia.
Książka ta nie stanowi „prostej” listy osiągnięć, nagród i projektów tej niesamowitej grupy. W rzeczywistości bowiem zagłębia się w historię roli, jaką kobiety odegrały na scenie architektonicznej. Autorka – niemiecka historyk, kuratorka i wykładowczyni Ursula Schwitalla, zaprosiła do współpracy Odile Decq i Beatriz Colominę. Ich eseje badają przeszłość i bolesny brak reprezentacji kobiet w architekturze.
Książka wymienia więc kobiety, które w dziedzinie architektury wykazywały się aktywnością już w średniowieczu. Dowiadujemy się więc o kluczowej dla projektu Château de Chenenceau Katherine Briçonnet (1494-1526). Przeczytamy również o pierwszej kobiecie wykonującej oficjalnie zawód architekta w Rzymie – Plautilli Bricci (1616–1705). Opowieść obejmuje rewolucję przemysłową i rozciąga się na XX wiek. Tu trafiamy na bardziej znane nazwiska, na przykład twórczynie z okresu Bauhausu.
Jednak historyczne eseje i teksty poświęcone wybitnym przedstawicielkom przeszłości, takim jak Zaha Hadid i Eileen Gray to nie wszystko. Książka obejmuje także bogate portfolio każdej z 36 żyjących architektek. Ta publikacja, obejmująca kontynenty i typologie budynków, nie dotyczy jednego stylu estetycznego ani nawet konkretnego ogólnego podejścia koncepcyjnego. To raczej wyraz uznania dla niewątpliwie bogatej różnorodności, potężnych osiągnięć i ogromnego potencjału, jaki mają do zaoferowania kobiety w architekturze.
Zobacz także:
https://pointofdesign.pl/design/michael-anastassiades-pierwsza-monografia/
https://pointofdesign.pl/architektura/skateparki-w-kalifornii-okiem-amira-zaki/
https://pointofdesign.pl/design/living-divani-50-30-album-o-25-projektach/
