Moncler otworzył nową siedzibę w Mediolanie, Casa Moncler, położoną w centrum dynamicznego projektu regeneracji miejskiej – dzielnicy Symbiosis. Obiekt o powierzchni 77 000 m², w tym sześciokondygnacyjny budynek o wysokości 32 metrów, przestronny salon wystawowy oraz obszar zielony, łączy całą społeczność Moncler w Mediolanie, która wcześniej działała w trzech oddzielnych lokalizacjach.
Casa Moncler – miejsce kreatywności, innowacji i dobrostanu
Casa Moncler to nie tylko miejsce pracy, ale także manifest tożsamości, wartości i wizji marki. Po raz pierwszy ponad 700 pracowników z mediolańskich biur zostało zebranych pod jednym dachem, w przestrzeni zaprojektowanej tak, aby wspierać współpracę, dialog i kreatywność.
Chcemy, by pomysły szybko się rozwijały, a kreatywność i unikalność mogły znaleźć swój głos. Tutaj każdy jest częścią czegoś większego. Casa Moncler to miejsce, gdzie nasza energia przybiera kształt i staje się przyszłością – mówi Remo Ruffini, prezes i CEO Moncler S.p.A.
Dialog architektury z miastem
Projekt architektoniczny opracowała międzynarodowa firma ACPV ARCHITECTS Antonio Citterio Patricia Viel. Łączy ona doskonałość projektową, innowacje zrównoważone oraz dbałość o dobrostan, jednocześnie podkreślając przemysłowy charakter okolicy. Czyste, proste linie spotykają się z zachowanymi elementami dziedzictwa przemysłowego, takimi jak historyczny komin, który został ponownie zinterpretowany w sposób współczesny.
Architektura i filozofia projektu
Nowa siedziba Moncler, Casa Moncler, zaprojektowana przez międzynarodową pracownię ACPV ARCHITECTS Antonio Citterio Patricia Viel, mieści się w dzielnicy Symbiosis – strategicznym obszarze regeneracji miejskiej w południowej części Mediolanu. Obiekt o powierzchni 77 000 m², rozłożony na sześciu kondygnacjach nadziemnych i dwóch podziemnych, o wysokości około 32 metrów, zapewnia elastyczne przestrzenie pracy oraz zaawansowaną jakość środowiskową, nawiązując jednocześnie do historycznego dziedzictwa miejsca.
Projekt reinterpretuje współczesną architekturę przemysłową, odwołując się do morfologii i materiałów pierwotnego kontekstu produkcyjnego, przekształcając je w język architektoniczny zarówno prosty, jak i wyrafinowany. Główny budynek wyróżnia się rygorystyczną kompozycją i wstrzemięźliwą obecnością formalną. Przestrzeń obejmuje także półpodziemny salon wystawowy z dachem typu shed, który nawiązuje do otaczających struktur i tworzy architektoniczne połączenie, definiujące obwód kampusu oraz podkreślające spójność kompozycyjną.
Dialog z przeszłością i przyszłością
Zasada „Budynku jako miasta” sprawia, że struktura absorbuje złożoność środowiska miejskiego, stając się organizmem zdolnym do pomieszczenia szerokiego spektrum funkcji i usług oraz wspierania wymiany i wzajemnego oddziaływania różnych typologii architektonicznych. Elementy archeologii przemysłowej, takie jak historyczny komin, zostały ponownie wykorzystane i włączone do nowego projektu, wzmacniając połączenie między przeszłością a teraźniejszością oraz zakorzeniając budynek w krajobrazie Mediolanu.
Zaprojektowaliśmy budynek o charakterze produkcyjnym, rygorystyczny i przemyślany, który stanowi istotne zaangażowanie w rozwój miasta. Projekt powstał w wyniku ciągłego dialogu między architektami a klientem – jest to deklaracja intencji dotycząca roli architektury w kształtowaniu współczesnej tożsamości korporacyjnej. – mówi Antonio Citterio, prezes i współzałożyciel ACPV ARCHITECTS.
Komfort, innowacja i dobrostan
W kontekście miejsca podlegającego głębokim przemianom, budynek przywraca jakość i wizję obszarowi historycznie zaniedbanemu. Projekt integruje tożsamość i innowację, dobrostan ludzi oraz komfort środowiskowy w spójny system, który stanowi nowy paradygmat architektury budynków, zaprojektowanych tak, aby ewoluować razem z tymi, którzy je zamieszkują. – Patricia Viel, architekt i współzałożycielka ACPV ARCHITECTS.
Przestrzenie pracy przekładają złożoność funkcjonalną firmy na płynne i spójne środowisko, wspierające wymianę, współpracę i rozwój osobisty dzięki wysokiej jakości architektonicznej i środowiskowej. Organizacja wnętrza oparta jest na logice efektywności i ciągłości pionowej, odzwierciedlając różne etapy procesu twórczego, produkcyjnego i zarządczego. Każda kondygnacja to otwarta, rekonfigurowalna przestrzeń, zaprojektowana tak, aby dostosować się do zmieniających się sposobów pracy.
Przestrzenie wspólne i ekologia
Obecność przestrzeni poprzecznych, takich jak modularna sala audytoryjna, kawiarnia, siłownia i strefy spotkań, sprzyja dynamicznemu ekosystemowi, który wspiera wymianę pomysłów i dobrostan użytkowników. Enwelope budynku, inspirowane historycznymi wielokondygnacyjnymi obiektami produkcyjnymi, prezentuje się na zewnątrz jako solidna, zwarta bryła, która wewnętrznie rozpuszcza się w dużym, szklanym dziedzińcu. Ta celowo introspektywna konfiguracja maksymalizuje ilość światła naturalnego i tworzy płynną wizualną i percepcyjną ciągłość między przestrzeniami pracy a „zielonym sercem” budynku.
Południowa fasada wychodzi na wewnętrzny ogród o powierzchni około 7500 m², zaprojektowany we współpracy z Parcnouveau. Projekt obejmuje wysokie drzewa rodzime oraz centralne miejsce przeznaczone na nieformalne spotkania i aktywności na zewnątrz, stanowiące naturalne przedłużenie wnętrz. Historyczny komin, ikoniczny element miejsca, został ponownie wykorzystany jako pasywny urządzenie do pobierania powietrza zewnętrznego. Powietrze jest zasysane z wysokości 60 metrów i dystrybuowane w bioklimatycznej szklarni – przestrzeni przejściowej, która działa jako bufor między wnętrzem a zewnętrzem. Ten przestrzeń do przemierzania gospodaruje trzema różnymi ekosystemami: stepem, zaroślami śródziemnomorskimi i pustynią zimną, z gatunkami roślin dobranymi pod kątem odporności i adaptacji do lokalnych warunków klimatycznych.
Strategia środowiskowa i cykliczność materiałów
Projekt Casa Moncler przyjmuje zintegrowaną strategię środowiskową, w której architektura i systemy budynkowe współpracują, aby zoptymalizować wydajność energetyczną i zapewnić wysoki poziom komfortu akustycznego oraz termo-higrometrycznego. Enwelope budynku, charakteryzujące się rozległymi, wysokowydajnymi powierzchniami szklanymi i zintegrowanymi systemami zacieniania, minimalizuje straty ciepła i maksymalizuje efektywne wykorzystanie naturalnej energii. Zastosowano wysokowydajne systemy mechaniczne, aby zoptymalizować bilans między zużyciem energii, komfortem środowiskowym i ogólną wydajnością, zapewniając codzienny dobrostan osób przebywających i pracujących na kampusie.
Wnętrza zaprojektowano z myślą o cykliczności materiałów i redukcji śladu węglowego. Wykorzystano regenerowane materiały pochodzące z odpadów produkcyjnych, przekształcone w elementy wykończeniowe, panele akustyczne i wykończenia wewnętrzne. Budynek jest w trakcie uzyskiwania certyfikatów LEED i WELL, spełniając najwyższe standardy zrównoważonego rozwoju środowiskowego i jakości środowiska pracy.
Symbiosis – laboratorium miejskie
Symbiosis to laboratorium miejskie, które redefiniuje relację między miastem, przestrzenią publiczną i działalnością produkcyjną, przekształcając obszar peryferyjny w zrównoważony ekosystem. W tym kontekście siedziba Moncler wynika z projektu współpracy, rezultatem trójstronnego partnerstwa – wizji Moncler połączonej z doświadczeniem Covivio, co stwarza rozwój, który ma stać się znaczącym punktem przyszłości Mediolanu. – Mauro Novazzi, architekt i partner ACPV ARCHITECTS
Casa Moncler mieści się w Symbiosis Community District, szerszym rozwoju miejskim zaprojektowanym przez ACPV ARCHITECTS i realizowanym przez Covivio na byłym obszarze przemysłowym o powierzchni ponad 125 000 m². Projekt redefiniuje relację między osadami produkcyjnymi, przestrzenią publiczną i infrastrukturą środowiskową poprzez siatkę miejską skupioną na peryferiach, o długości około 1,3 km, która działa zarówno jako korytarz ekologiczny, jak i urządzenie społeczne. Plan ogólny integruje przestrzenie zielone, elementy wodne, placje i strefy na wydarzenia tymczasowe, a także budynki biurowe, placówki edukacyjne, funkcje handlowe i hotelarskie w spójnym i wielofunkcyjnym ramach miejskich.
Symbiosis to pionierski projekt regeneracji miejskiej, który przekształcił marginalny obszar przemysłowy w zintegrowaną, zrównoważoną i wielofunkcyjną tkankę miejską. Dzięki projektowi miejskiemu, który stawia na komunikację pieszą, jakość przestrzeni publicznych i innowacyjne rozwiązania środowiskowe, stworzono model do naśladowania dialogu między sektorem publicznym i prywatnym oraz między naturą a architekturą.
Zobacz także:
