Studio architektoniczne RAW wykorzystało niezwykły budulec łącząc tradycję ze współczesnością. A choć indonezyjska rezydencja ich projektu powstała z przetworzonego plastiku i bambusa, wydaje się idealnie wpleciona w kontekst okolicy.
W wiosce Mekarwnagi w Indonezji, na szczycie wzgórza mieści się warsztat i dom. Indonezyjska rezydencja nosi nazwę”Piyandeling”, a pomysł na nią powstał w pracowni architektonicznej RAW.
Zgodnie z zasadą projektowania studia „guha”, najnowszy projekt współgra z lokalnym rzemiosłem i lokalnymi materiałami – głównie bambusem. W ten sposób RAW tworzy trzy budynki o organicznym kształcie, które integrują się z kontekstem.
Organiczne kształty
Piyandeling obejmuje trzy budynki i trzy główne materiały konstrukcyjne. To plastik pochodzący z recyklingu, odmiany lokalnego bambusa i miejscowego kamienia na fundamenty.
Warsztat rzemieślniczy – o nazwie „kujang” – to podwyższona dwupiętrowa konstrukcja z otwartą salą do spotkań i zgromadzeń. Obiekt wykorzystuje siatkową bambusową strukturę zwieńczoną liściem nipah i wodoodporną membraną na dachu.
Odzwierciedlający wernakularną architekturę zachodniej części Jawy, projekt obejmuje zabawną balustradę z wygiętego bambusa.
Pofalowana forma tworzy organiczny kształt. Przypomina więc naturalny ruch ptaków lub kujang, czyli tradycyjną broń w kulturze sunda.
Okrągły dom
Sama indonezyjska rezydencja zajmuje okrągły, trzypiętrowy budynek o powierzchni 3 x 3 m. Architekci ze studia RAW stworzyli tu program dla jednej rodziny.
W związku z tym wnętrze obejmuje więc dwie sypialnie dla dzieci, jedną główną sypialnię oraz wspólne łazienki.
Otwieraną przegrodę budynku wykonano z plastikowych paneli pochodzących z recyklingu. A one pokrywają i jednocześnie chronią wewnętrzną bambusową strukturę.
Obudowa tworzy korytarz serwisowy o szerokości 80 cm. W ten sposób zapewnia także podwójną wentylacją krzyżową i podwójną izolacją ścian głównej przestrzeni mieszkalnej budynku.
Takie rozwiązanie stanowi adaptację tradycyjnego modelu budownictwa z nowoczesnym podejściem. Łączy więc klasyczną stolarkę z klejoną stolarką bambusową.
Tą technikę opracowano na podstawie projektów RAW guha bambu i alfa omega. Pozwala to na eksperymentowanie z aż trzema kondygnacjami bambusowej struktury. Odbywa się to dzięki ukośnej bambusowej strukturze konstrukcji płyty podłogowej.
Ukryty pod ziemią
Kolejny budynek – o nazwie saderhana – to prosta jednopiętrowa bryła na obrzeżu posiadłości. Zawiera przestrzeń dentystyczną, studio projektowe i przestrzeń podziemną.
Budynek składa się z kamiennej platformy i bambusowego dachu stanowiącego „talahap”. To nic innego jak zachodzącą na siebie tradycyjna bambusowa konstrukcja pokryta warstwami membrany hydroizolacyjnej i nipah.
Podziemne studio zbudowano z bambusowego szkieletu i betonu. Tworzy on ścianę oporową z szalunkiem w kształcie bambusa. Pomysł polegał na stworzeniu surowego, szczerego i skromnego wykończenia.
RAW zaprojektował Piyandeling jako przykład architektury bricolage. Projekt wykorzystuje i dostosowuje lokalne rzemiosło oraz lokalnie dostępne materiały, aby stworzyć obiekt, który wydaje się wyrastać z ziemi.
Zobacz także:
https://pointofdesign.pl/temat-dnia/lesna-rezydencja-zatopiona-w-krajobrazie-meksyku/
https://pointofdesign.pl/temat-dnia/wakacyjna-rezydencja-na-kostaryce/
https://pointofdesign.pl/rekomendowane/letnia-rezydencja-przy-plazy-la-pedrera/
