Search

Miasto na Marsie – Nuwa

Futurystyczne miasto na Marsie - Nuwa

Interdyscyplinarna współpraca międzynarodowych naukowców, europejskich uniwersytetów i projektantów w ramach inicjatywy SONet doprowadziła do wykreowania wizji życia na Marsie, uwzględniającej wszystkie niezbędne aspekty ludzkiego bytu.

Widok na dolinę Nuwa

Miasto Nüwa leży na zboczu jednego z marsjańskich klifów z dużym dostępem do wody, położonym w Tempe Mensa. Stromy teren daje możliwość stworzenia pionowego miasta wbudowanego w skałę, chronionego przed promieniowaniem i meteorytami, mając jednocześnie dostęp do pośredniego światła słonecznego.

Futurystyczne miasto na Marsie

Nüwa liczy 250 000 mieszkańców. Jego nazwa ma swoje korzenie w mitologicznej chińskiej bogini, która jest obrończynią ludzi, która, jak głosi legenda, stopiła pięć kamieni, aby stworzyć solidne społeczne filary. Wybrano pięć lokalizacji zamiast jednej, aby poprawić odporność, długoterminowy łatwy dostęp do zasobów i dodać opcje mobilności mieszkańcom Marsa. Na przykład miasto Abalos znajduje się na biegunie północnym, aby wykorzystać dostęp do lodu, a miasto Marineris znajduje się w najbardziej rozległym kanionie Układu Słonecznego. Chociaż projekt dzieli osadnictwo ludzkie na pięć miast, oferuje wysoce skalowalne i elastyczne rozwiązanie, które można wdrożyć w wielu lokalizacjach na Marsie.

Futurystyczne twory przytwierdzone do skały to okna na świat mieszkańców.

Zrównoważony rozwój, ale przede wszystkim samowystarczalność są podstawami projektu Nüwa. Aby osada na Marsie była samowystarczalna, musi mieć możliwość pozyskiwania wszystkich zasobów lokalnie. Po krótkiej fazie początkowej, polegającej na inwestycjach kapitałowych i dostawach z Ziemi, system powinien być w stanie utrzymać swój wzrost jedynie przy użyciu lokalnych zasobów.

Ekologiczny eksperyment

Nowoczesna uprawa roślin zapewnia dostęp do świeżej i zdrowej żywności.

Główne czynności wykonywane są wewnątrz klifu, w tak zwanych „makrobudynkach”, czyli wykopach wewnątrz skały klifu. Konstrukcje te, realizowane po wykonaniu tunelu, mają charakter modułowy i obejmują działalność mieszkalną i roboczą, połączone ze sobą trójwymiarową siecią tuneli. Dzięki tej standaryzacji projekt zapewnia skalowalność i zmniejsza złożoność, koszty i harmonogramy budowy. Kiedy te tunele osiągają pionową ścianę klifu, sztucznie stworzone naturalne przestrzenie funkcjonują jako strefy buforowe. Nazywają się „Zielonymi Kopułami”, a jest ich dwa typy: te, które pozwalają na obecność ludzi i działają jak parki oraz te, które obejmują eksperymentalną roślinność w środowisku o czysto marsjańskiej atmosferze.„Makro-budynki” na klifie połączone są szybkimi windami, podobnie jak drapacze chmur na Ziemi. Ta infrastruktura łączy również dno klifu ze szczytem i ma przystanki pośrednie w „korytarzach nieba”, które łączą „makrobudynki” z oddzielnym systemem podnoszenia. U podstawy i szczytu Muru używany jest system lekkich pociągów i autobusów do poruszania się w kierunku wzdłużnym klifu. Transport z miasta do miasta odbywa się za pomocą pociągów autobusów / wagonów po drogach utwardzonych.

Samowystarczalność marsjańskiego miasta

Dolina kryje wszelkie obiekty przemysłowe zapewniające funkcjonowanie miasta.

Najwyższym punktem klifu jest Mesa. Ta rozległa równina zawiera infrastrukturę przeznaczoną do produkcji żywności i wytwarzania energii. Obiekty rolno-energetyczne wymagają bezpośredniego dostępu do promieniowania słonecznego, ale nie potrzebują osłony przed promieniowaniem, ponieważ będzie tam pracować tylko personel konserwacyjny i robotyka. Uprawa roślin byłaby głównym źródłem produkcji żywności, dostarczając 50% diety człowieka, przetwarzając CO2 na O2 i uczestnicząc w systemie przetwarzania wody.Chociaż uprawy mogą zapewnić smaczniejszą i bardziej zróżnicowaną dietę niż mikroalgi, są one bardziej wydajne pod względem wykorzystania przestrzeni i zasobów, a jednocześnie przyczyniają się do rewitalizacji atmosfery i gospodarki wodnej. Zatem mikroalgi byłyby głównym składnikiem diety człowieka.

Typografia miasta przyszłości

Szpitale, szkoły i uniwersytety to jedne z wielu placówek ukrytych w przezroczystych pawilonach miasta na Marsie.

U podnóża klifu zlokalizowano duże pawilony służące do interakcji społecznych w Dolinie. Te pawilony zostały zaprojektowane z półprzezroczystą skórą, aby zapewnić widoki krajobrazów Marsa. Kopuły te są chronione przed promieniowaniem zewnętrznym przez duże okalające zadaszenia. Materiał z wykopu klifu jest zrzucony na takie dachy, chroniąc przed promieniowaniem. Jednocześnie strategia ta zapewnia możliwość recyklingu nawet na dużą skalę. W Dolinie istnieją również specjalne struktury, w których mieszczą się szpitale, szkoły i uniwersytety, obiekty sportowe i kulturalne, centra handlowe i stacje kolejowe, które komunikują się z promem kosmicznym.W Dolinie, w pobliżu gminnych obszarów miejskich, zlokalizowano tereny hodowlane dla zwierząt i owadów, ponieważ potrzebują one do życia atmosfery podobnej do ludzkiej. Uwzględniono również typowe zwierzęta hodowlane, takie jak świnie, kury lub ryby, by stanowiłyby niewielką część diety człowieka: takie zwierzęta są bardzo nieefektywne, ale zapewniają dużą wartość psychologiczną, twierdzą projektanci.

Architektura przyszłości

 

Wnętrza domów nawiązują do tych ziemskich, choć wkomponowane są w futurystyczną architekturę.

Krajobraz jest podstawowym elementem Nüwa i jej miast partnerskich. Samo miejsce, w którym można mieszkać w klifie, jest potężnym przeżyciem emocjonalnym. Integracja zabudowy z krajobrazem przekształca miasto w artystyczną wizję, tworząc niepowtarzalną tożsamość jego mieszkańców. Ponadto sztuka będzie kluczową częścią społeczeństwa na Nüwa. Każdy budynek makro zawiera kopuły sztuki, które mają zachęcać i inspirować obywateli. Obiekty rekreacyjne angażują mieszkańców w zajęcia fizyczne, takie jak sport, gry i fitness, zajęcia towarzyskie, kemping oraz zajęcia artystyczne i rzemieślnicze.Aby dostać się z Ziemi na Marsa, powinien działać regularny transfer wahadłowy, z oknami startowymi otwieranymi mniej więcej co 26 miesięcy i trwającymi od jednego do trzech miesięcy. Dla osadników cena jednego biletu na Marsa będzie wynosić około 300 000 $ i obejmie podróż w jedną stronę, jedną jednostkę mieszkalną o powierzchni ~ 25-35 m2 / osobę, pełny dostęp do wspólnych obiektów, wszystkie usługi podtrzymujące życie i żywność oraz wiążącą umowę o pracę na około 60% i 80% swojego czasu pracy na zadania zlecone przez miasto.

Miasto ma charakter skalowalny, rozrasta się w miarę zapotrzebowania na nowe przestrzenie do życia.

Nüwa i jej miasta siostrzane wykładniczo dostosowują swoją populację. Po początkowym krótkim okresie inwestycji kapitałowych i dostaw z Ziemi, ten rozwój urbanistyczny na Marsie utrzymuje się i rozwija się dzięki jego środkom i zrównoważonym sposobom. Wszystkie materiały potrzebne do budowy miasta pozyskuje się na Marsie, przetwarzając węgiel i inne minerały.

Prywatne domy są niczym koraliki przyklejone do skał.

Zobacz także:

Write a response

Dodaj komentarz

Twój adres email nie zostanie opublikowany. Pola, których wypełnienie jest wymagane, są oznaczone symbolem *

Close
© Copyrights by Point of Design
Close